ساحل .ادبیات .خاطره .دلنوشته .

به نام خدا

امروز پانزدهم فروردین چهارصدودو

باز نوشتم از اولین شب عید تا الان هیچی ننوشتم .جای دوری هم نرفتم ،چند وقته همه آش خونه بودم .

امسال عید رو تو انزوای بیشتری گذروندم اصلا اعصاب نداشتم برم مسافرت موندم تنها

به همه تلفنی عید رو تبریک گفتم .با خانواده خودم ومادرم تلفنی گفتگو کردم .

بعضی رو زها رفتم مارکت حتی سیزده بدر هم تو‌مارکت بودم .

روز سیزده هم خونه موندم .

ولی اصلا ناراحت نیستم .برام مهم نیست سفر نرفتم دیدن مادرم نرفتم بعد عید برادرهام ندیدم .

تو این چن وقت یک عالمه مشکل رو تنهایی پشت سرگذاشتم‌بقیه عمرم هم بلدم چطوری بگذرونم .

همه فشارها و آزارها رو زد کردم روزهای تلخ رو تنهایی گذروندم پس بقیه شم تنهایی بلدم

من خوب بلدم همه چیزو یاد میگیرم اینکه باید از روز اول زندگیم روی هیچ احدی حساب باز نمیکردم بهتر بود

وبه هیچ احدی تکیه نمیکردم الان اوضاع خیلی بهتری داشتم .

به نظرم آدم مستقل باشه خیلی بهتره خودش میدون چیکار کنه تا منتظر باشه ببینه یه آدم دیگه خارج از خودت وکسی که کسهای دیگه تر بیتش کردن و در درون معلوم نیست چه آدمیه و اولش باظاهرسازی آمده و معلوم نیست چه چیزهایی درون خودش قایم کرده و در خلوت خودش دنبال چه چیزیه و هزاران آدم دیده و کلی کارا کرده که ما خبر نداریم ومعلوم نیست بقیه چی تو ذهنش فرو کردن و ایا انسان مستقل وخوبی هست یا یه موجودی که کسی پشت نقاب اون قایم شده که در اسرع وقت باعث رنج تو بشه برای تو ایا زندگی خوبی فراهم خواهد کرد یا تمام عمر تورو گرفتار رنج روح عظیم و رنج روان ورنحداعصاب وحتی به خطر انداختن جان وزندگی تو خواهد شد یانه

ومنجی هر آدم باید تو‌درون خودش باشه و پند واندرز دهنده هررفردی باید از درون خودش باشه هیچ کس خارج از خودکامشان به انسان کمک نخواهد کرد

هرکس باید منجی زندگی خودش و فرزندانش باشه .

شایذ همه تمام دوران منتظر منجی میگردن و منتظرن که منجی اخرالزمانی پیدا بشه ولی اول منجی باید در درون خود انسان ظهور کنه .

من باید منجی خودم باشم نجات بخش خودم یاری دهنده خودم

وشاید روزی منجی نجات دهنده جهان پیدابشه

ولی فعلا نجاتگر من خودم هستم من جز خودم منجی نمیشناسم