قصه تازه
به نام خدا
امروز یه حالیم البته از غروب سردرد گرفتم ،این روزا خیلی سرم درد میگیره مثل اون شب که بدجور سردرد گرفتم ,
امشبم باز این سردرد سراغم امد یه دونه قرص انداختم
خوابیدم شام هم نخوردم ،
امروز واقعا مثل اون روز که گفتم من با یه دختر پنج ساله چن فرقی دارم همه اش ذهنم به دوران بچگیم برمیگرده و یه سری تصویر و فیلم از کذشته واسم پخش میکنه ،
هنوز هم میتونم خودم رو تصور کنم تو دوران کودکی
ولی گاهی احساس میکنم هزاران سال گذشته از همه چیز و من وارد زندگی های بعدی شدم هنوز باورم نمیشه من همون ادمم که بچه بود
,دوستان دوران کودکیم و بازیها م توی کوچه که چقدر زمان کوتاهی بود ,چقدر سریع وارد نوجوانی شدم و بعد مجبور شدم مثل بزرگسالان زندگی کنم و چقدر سخت بود اوایلش مثل بزرگها بودن .
حتی شام خوردن هم سخت بود مهمون داشتن غذا پختن
هنوزم گاهی بچه ام واسه شستن ظرفها
اوایل خیلی سخت بود شب بیدار بودن در حالیکه من تو بچگی همشو بدون شام خوابیدم قبل از امدن پدر به خانه
نود در صد تو بچگی شام نخوردم .
تو بچگی تلویزیون ندیدم شبها و هیچ کدوم از فیلم ها رو ندیدم .
اخی
همه چیز گذشت سریع
اصلا دلم نمی خواد در مورد واقعیت حرف بزنم
شاید قصه ها خیلی خوبن
چون زندگی واقعی پر از تلخی زیاد ه
توی زندگی واقعی هیچ شاهزاده ای پیدا نمیشه ومن هم هیچ وقت سیندرلا نبودم حتی سفید برفی یا زیبای خفته
هیچ وقت باهیچ شاهزاده ای ملاقات نکردم
وهبچ وقت هم هیچ عشق واقعی نداشتم زندگیم پر بود از بازی و فریب و دروغ اطرافیانم ،
پدرم ملاک و زمیندار نبود که هزاران جریب زمین داشته باشه
و من دختر یه ادم خیلی ثروتمند نبودم
اون یه ادم متوسط بود همین
پدرم پادشاه عربستان ملک سلمان نبود
پدرم که من دیدمش یه ادم معمولی بود همین
اصلا هم مهم نیست که پادشاه بود یا نبود
مهم اینه که الان من چطور زندکی میکنم
اصلا شاهزاده باشم یا نه
دختر ملک باشم یانه
اصلا چه اهمیت داره پرنسس باشم یانه
همینم که هستم
از همین تبار بد یا خوب
دوست دارم دیگه این سر دردها سراغم نیاد مریضم نکنه حالمو بدنکنه .
من میتونم یه پرنسس باشم
فقط برای خودم
تمام قصه ها رو تو ذهنم جابدم حتی یه عالمه قصه بسازم .
تمام داستانها تموم میشن و من میتونم قصه تازه بسازم .
خیلی بهتره