گلستان ادب
چه اتشها فکندی برجان تنهایم خدا حافظ ،خدا حافظ
نمی نالم ،نمی گریم ،نمی سوزم خدا حافظ خدا حافظ
بودی تو اتش سوزاندی ام خدا حافظ خدا حافظ
باعث طغیان اتش است گریه هایم خدا حافظ خدا حافظ
چه ها با این دلم کردی چه ها با جان من کردی
خدا حافظ خدا حافظ
برو دیگر به سمت تو نمی ایم نمی ایم
خدا حافظ خداحافظ
در ایندنیاتورا هرگز نمی پویم نمی پویم
خدا حافظ خدا حافظ
به ان گلها بگو دیگر جای دیگری میرویم
خدا حافظ خدا حافظ
به شبنم ها بگو من جای دیگری می بارم
خدا حافظ خدا حافظ
به ان گلستانها بگو من در گلستان دیگری می رویم
خدا حا فظ خدا حافظ
جانا یاد لاله ها را از یاد میبرم خداحافظ خدا حافظ
در این گلستان شعر و ادب روید هزار ان گل شعرم
خدا حا فظ خدا حافظ
حرف دل را رساند شعرم خدا حافظ خدا حافظ
جز راستی در این دنیانمی پویم نمی پویم
به ان خار خارستان ها بگو دیگر سراغ هیچ خار نمیگیرم نمی گیرم