ساحل .ادبیات .خاطره .دلنوشته .

موسی طور، گمشده در سینا

ره نمی یابم من، به طور سینا

اتش طور دارم میان شعله ها در سینه

کجا یابم نشانی من ره نمیابم چرا به سینا

گرچه چون خلیل در این بیابان

میگردم به دور کعبه میخوانم خدا را

دنیا هر دم میکند قربانی ارزوهایم را

ولی نیست در این اطراف از قوچ قربانها

من زدل جدا گشتم ،محب و اهل خدا گشتم

ولی کونشانی از مقصد و مقصود انسانها

رفتم این راه را چون هاجر پی ابی

چشمه میخواستم وابی بهر کودک جانها

لب تشنه میگردیم در این عالم بیخبر از جانها

کو عالمی کو پیغمبری کو نشانی از نجاتگر انسانها

می رویم و می خوانیم و میدانیم که حیرانیم

سر گردانیم تا زندگی داریم تا تنی داریم کو معبود انسانها

کو عاشق وکومعشوق کو پیکر ان محبوب

کو ان لب شیرین سخن تا که گوید راز دهر به انسانها