ساحل .ادبیات .خاطره .دلنوشته .

ای شب تیره وتاریک که به دل خود پنهان کنی اسرار بیا

در حیاط خانه هست هزاران گل شب منتظر شب تار بیا

تو که هرشب به همه سمت عالم گذرمیکنی

از همه نقطه به نقطه کل عالم چه خبر ،خبر دار بیا

در دل خود پنهان کرده ای این همه اسرار وسخن

از هر جای جهان از هر جای جهان قصه ای بر دار بیا

بی خبرم من از همه جای جهان هر چه نکته داری

از هر جا که داره گهر هزاران دانه ی گوهربر دار بیا

دلم میخواهد بیاغازم سخنی از قصه های پنهان جهان

از هر جا که داری سخن و هر جا محرم اسرار بیا

ای شب تیره بجز ازتو کیست ،همسخنم ،همدل من

از هر جا که داری سخن گوهر و گنج وزرناب گنج بردار بیا

ای شب تیره که بردی افتاب مرا انطرف دیدار

در تنهایی شبهای تارمن هزارن سخن وقصه، افتابوار بیا

همه یاران جهانی همه بی وفا گشتند

تو که یار همیشگی مایی و مهمان من، تو وفادار بیا

ان یار دل انگیز من برقایق نشست وبادریابرفت

ای شب تیره تو از قعر دریاهای جهان هزار گوهر بردار بیا

همه غمهای دلم بی ثمر است میچکد اشک دوچشم

ای شب تیره که نهانی میدانی چندین مدتی بی غم و بیدار بیا

من که خوابیدم شب را خستگی های دلم کار جهان است

تو که شبی بی کاری وبی غم تو عزیز دل من هوشیار بیا

امشب که نشستی برسینه سپهر چون پرده مخمل و پولک زر

فردا که بیایی ،خندان لب وشاد وغزل دار، بیا

نکند یادت برود، ای شب من، رفتی سفر، وقت سحر

فرداشبی در سبدت چندین ستاره و گل سرخ با انار بیا