ساحل .ادبیات .خاطره .دلنوشته .

شعر وادبیات ومتون ادبی

غزلواره .۱۸۴‌ساحل

من بکوشم تا بپوشم عیب تورا

توبکوشی تاکنی رسوا دل ما

من که لب بسته زغم سربه زیر

توهمانی که کنی برسردار سرما

من نگویم زغمت انچه کردی با دل ما

تو برده برسر بازار تا بری ابروی دل ما

من نکردم هرگز تو را ستمی ،ستم

از جانب تو بود وبس ،اکنون توشدی دشمن ما

برچسب‌ها: غزلواره، ۱۸۴، ساحل
ساحل
جمعه بیست و یکم دی ۱۴۰۳
16:59
<-BlogAndPostTitle-> " /> " /> " /> " /> " /> " />